Historia Domu

W 1924 roku do Jastrzębiej Góry przybyli jezuici i nabyli niewielki dom przy dzisiejszej ulicy Kaszubskiej. Miała to być tzw. willa — dom wypoczynkowy dla jezuitów, profesorów teologii z Bobolanum. Do budynku dobudowano drewnianą kaplicę, która zaczęła służyć mieszkańcom jako publiczna kaplica pw. św. Andrzeja Boboli. W 1960 roku stałym administratorem domu i kaplicy został o. Jan Rosiak SJ. Początkowo przebywał w Jastrzębiej Górze od czerwca do końca września, a od 1966 roku już przez cały rok.

20 marca 1971 roku biskup Bernard Czapliński erygował przy kaplicy parafię pw. św. Andrzeja Boboli, obejmującą Jastrzębią Górę i Rozewie. W 1985 roku do parafii dołączono Tupadły.

Z czasem kaplica okazała się zbyt mała. Po uzyskaniu 24 czerwca 1981 roku pozwolenia na lokalizację i budowę, w 1984 roku rozpoczęto budowę kościoła oraz Domu Zakonnego przy ul. Piastowskiej 14.

W 1992 roku jezuici przenieśli siedzibę wspólnoty i działalność duszpasterską do nowego ośrodka przy ul. Zygmunta III 6. Działają tam Rezydencja Księży Jezuitów pw. Najświętszej Maryi Panny „Gwiazdy Morza” oraz Dom św. Ignacego. Jako dom rekolekcyjny Dom św. Ignacego został formalnie powołany dekretem o. Prowincjała 12 marca 2022 roku.

W Domu św. Ignacego funkcjonowała również Trzecia Probacja — wspólnota formacyjna dla młodych księży jezuitów. Jej ostatnia edycja w Jastrzębiej Górze rozpoczęła się we wrześniu 2025 roku.

Z dniem 3 stycznia 2026 roku, dekretem arcybiskupa metropolity gdańskiego Tadeusza Wojdy, kościół parafialny pw. św. Ignacego Loyoli został ustanowiony archidiecezjalnym Sanktuarium św. Ignacego Loyoli. Jest to obecnie jedyne w Polsce sanktuarium pod tym wezwaniem. Dekret został oficjalnie ogłoszony 4 stycznia 2026 roku podczas Mszy św. transmitowanej przez Telewizję Polonia.

W domu przy ul. Kaszubskiej 9 mieszkają obecnie Siostry Najświętszej Rodziny z Nazaretu, które prowadzą kaplicę św. Andrzeja Boboli.